بیان مسئله در مقالات علمی پژوهشی

 

نشریه LISR با استناد به مطالعات هرنون و منویر ـ که در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ به بررسی دیدگاه تعدادی پژوهشگر برتر علوم اجتماعی درباره مشخصه‌ها و اجزای بیان مسئله پرداخته‌اند ـ نه ویژگی را برای بیان مسئله در پژوهش بر می‌شمرند که به نظر آنها یک پژوهش خوب طراحی مد شده نظر قرار می‌دهد:

  1. شفاف و دقیق است و از کلی‌گویی و تعمیم‌های سرسری و درج عبارت‌های غیر مسئولانه عاری است.
  2. در عین پرهیز از واژه‌ها و عبارات شعارگونه، بیان می‌کند که چه چیزی قرار است مطالعه شود.
  3. پرسش اصلی و متغیرهای اصلی پژوهش را تبیین می‌کند.
  4. مفاهیم و عبارات کلیدی را توضیح می‌دهد.
  5. حدود و دامنه یا پارامترهای مدنظر پژوهش را مرزبندی می‌کند.
  6. تا حدی به قابلیت تعمیم‌پذیری پژوهش اشاره می‌کند.
  7. اهمیت، مزایا و ضرورت پژوهش را بیان می‌کند (فارغ از نوع پژوهش، به پرسش «خب که چی؟» پاسخ می‌دهد و نشان می‌دهد که پژوهش صرفاً یک پژوهش کلیشه‌ای نیست).
  8. در صورتی که نیاز نیست از اصطلاحات تخصصی استفاده نمی‌کند.
  9. از توصیف صرف چگونگی گردآوری داده پا را فراتر می‌گذارد و یک نمای کلی از چگونگی انجام پژوهش عرضه می‌کند.

 

منبع: نظری، مریم، پژوهش مولد و ماندگار، تهران، مریم نظری، ۱۳۹۵، صص ۱۰و۱۱٫