علت عدم استفاده از «آیا» در سؤال اصلی (۲)

.

در ادامه سؤال و جوابی که در پیام قبلی مطرح شد، کاربر محترم اینگونه پیام داد:

اگر سوال این باشد که «تقسیم علم به بدیهی و نظری در منطق تصدیقات دارای چه فایده است؟» گویی اصل فایده مندی را پذیرفته ایم. حال سوال می کنیم که آن فایده ها چه هستند. در واقع گویی سوال از هل مرکبه است در حالی که موضوع این مقاله سوال از هل بسیطه است. اصل فایده مندی مورد اشکال است.
این مطلب اساتید روش تحقیق را هم نمی فهمم. خب جواب یک کلمه ای باشد. برای همین جواب یک کلمه ای گاهی باید دهها استدلال و تحلیل ارائه داد. به نظر اینها به یک استحسان غیر مستحسن شبیه است و یک سلیقه ای است که تا الان در موردش توجیه نیستم.

این سؤال را از دکتر اسلام‌پور پرسیدم و ایشان در پاسخ به این سؤال گفتند:

سلام علیکم

مفید بودن تقسیم علم به بدیهی و نظری در منظق تصدیقات، یک نظریه است.
وقتی می‌خواهید یک نظریه را باطل کنید یا تأیید کنید، اسم این عمل شما نقد است.

نقد یک نظریه در چند مرحله قابل اجرا است:
نقد مبانی
نقد ادله
نقد لوازم نظریه

شما در سؤال اصلی می‌توانید بنویسید:
نظریه فایده………………………….را چگونه نقد می‌کنیم؟

عنوان را هم می‌توانید ویرایش کنید:
نقد دیدگاه فایده مندی ……

اگر می خواهید فایده‌مندی را اثبات یا تعلیل کنید می نویسید:
اثبات………
تبیین……..

و من الله التوفیق